De jonge Bonhoeffer is aan het woord in deze bundel preken; ze dateren uit 1931-1933. Die tijd stond in het teken van de wereldwijde crisis, en de preken zijn er dan ook naar. Bonhoeffer snijdt thema’s aan als werkloosheid, armoede, moedeloosheid, verzoeking, verantwoordelijkheid en oorlogsdreiging. Ook waarschuwt hij voor het opkomend nationaal-socialisme. 

Hij stond met beide benen in zijn tijd en verdoezelt die problemen niet. Wat na zeventig jaar opvalt is de frisheid en directheid van zijn boodschap. Die was helder en radicaal: Gods goedertierenheid is beter dan het leven. Bonhoeffer zag in die crisis tijd al scherp hoe een christen moet kiezen, een houding, die hij uiteindelijk zelf met de dood zou moeten bekopen.